Geweldloze Communicatie (NVC) werd in de loop van 50 jaar ontwikkeld door de gerenommeerde Amerikaanse psycholoog Dr. Marshall Rosenberg.
Marshall Rosenberg, een leerling van Carl Rogers, een pionier in de humanistische psychologie, liet zich inspireren door diverse leerstellingen uit zowel oosterse als westerse tradities. Hij ontwikkelde een communicatiemodel dat wereldwijd op grote schaal wordt gebruikt. NVC (Nonviolent Communication) is met succes toegepast in persoonlijke relaties, gezinnen, scholen, bedrijven, gevangenissen en talloze andere omgevingen en instellingen.
Bovendien wordt NVC veelvuldig gebruikt in de politiek als een waardevol instrument voor conflictoplossing en bemiddeling tussen groepen, activisten, stammen en overheden. In de kern biedt Geweldloze Communicatie een transformerende benadering van hoe we ons tot onszelf en anderen verhouden, waaronder familie, vrienden, collega's, buren en meer.
Geweldloze communicatie
De geest van geweldloze communicatie
fundamentele AANNAMES die ten grondslag liggen aan het model
Geweldloze Communicatie (NVC) is een model/pad/manier van zijn om onze gedeelde menselijkheid te herontdekken en ons af te stemmen op de natuurlijke stroom van het leven. Het toont ons een concreet pad om te doen wat we al weten: genieten van natuurlijk geven. Het model is gebaseerd op de volgende onderliggende uitgangspunten:
We zijn allemaal met elkaar verbonden door universele behoeften.
Onder onze verschillen schuilt een gedeelde essentie: ieder mens wordt gedreven door dezelfde fundamentele behoeften, zoals liefde, veiligheid en erbij horen. Het uiten van en luisteren naar deze behoeften bevordert verbinding, mededogen en samenwerking.Elke actie is een poging om een mooie behoefte te vervullen.
Alle acties, zelfs die welke schadelijk lijken, zijn pogingen om behoeften te bevredigen. Wanneer we dit inzien, wordt mededogen mogelijk. Behoeften vormen de drijfveer achter alles wat we doen, bijvoorbeeld: groei, liefde, betekenis, veiligheid. Klik hier voor een overzicht van universele gevoelens en behoeften.Gevoelens zijn de manier waarop ons lichaam ons probeert te vertellen wat onze behoeften zijn.
Gevoelens zijn als een innerlijk kompas, dat aangeeft of aan onze diepere behoeften is voldaan of niet, en ons uitnodigt om ons opnieuw af te stemmen op onze innerlijke waarheid.Mededogen is onze natuurlijke staat
. In de kern zijn we empathische wezens. Bijdragen aan het leven en aan elkaar geeft ons een diep gevoel van betekenis en verbondenheid. Het is niet zozeer het aanleren van mededogen en empathie, maar eerder het zien en zorgen voor anderen dat onze natuurlijke staat van mededogen blokkeert of vertroebelt.Alle conflicten op aarde vinden plaats op strategisch niveau.
Wat wij als conflict ervaren, komt voort uit verschillende strategieën om in behoeften te voorzien, niet uit de behoeften zelf. Op het niveau van de behoeften vinden we harmonie.Empathie transformeert en geneest
Door aanwezigheid en empathisch begrip te tonen, ontstaat er ruimte voor heling, helderheid en authentieke verbinding, zowel in onszelf als met anderen.
Hoe kunnen we een open dialoog aangaan?
Hoe kan ik volledig eerlijk zijn en tegelijkertijd de band behouden?
Hoe kunnen we macht creëren mét mensen in plaats van óver hen?
Hoe kunnen we vertrouwen (opnieuw) opbouwen als we zelf pijn hebben veroorzaakt of zelf pijn hebben geleden?
“Voorbij de ideeën van goed en kwaad ligt een veld.
Ik zie je daar wel….”
-Rumi-